„Nina”

każdego dnia plotła warkocze,

I żeby żyć w tym cyklu                                    - dla przypomnienia

biczowała się nimi,

Dla zapamiętania powiesić na jednym

Dla zapomnienia w końcu                             - zerwać je z głowy.

Teraz leżą na mojej podłodze

Skrojone z życia warkocze.

Posłużą 

za wieści na uszach,

za lekcje na szyi,

za symbol na dłoni.

<za-nęte dla kota>

,że anioł z porcelany swoją główkę odzyskał

,by cykl mierności zakończyć w korzeniu

,radować się można ze śmierci i z                                                         końca.  

<dziękuję, dusza mi mruczy>

Koniec. 

🎶”Kala” - Bill Laswell