strona 144 -- To rzekł

 "Wtedy znowu coś powiedziało do mnie bezgłośnie:

-Co Ci po tym Zaratustro? Powiedz swe słowa i roztrzaskaj się!

Ja zaś odpowiedziałem:

-Ach, czy to m o j e słowa? Kim ja jestem? Czekam na godniejszego; nie jestem wart, aby si≥ę o niego bodaj roztrzaskać

Wtedy znów coś powiedziało do mnie bezgłośnie:

-Co Ci po tym? Nie dość mi jeszcze jesteś pokorny. Pokora najtwardszą ma skórę.

A ja odrzekłem:

-Czegóż to nie zniosła już skóra mej pokory? U podnóża mieszkam mego szczytu. Jak wysokie są moje wierzchołki? Nikt mi tego jeszcze nie powiedział. Za to dobrze znam moje doliny i niziny."

pamiętać,to nie wierszyk

 jedynym zasobem, który w pewnym sensie mogę jako podmiot ludzki ulotnie posiadać i wykorzystywać jest czas .

piszę, żeby pamiętać. 

największy luksus to moc decyzji jak go poświęcić 

Z Archiwum vol. 1 (dwa dzienniki)

 ktoś tak żywy jak ty którego nie ma i nigdy nie było

tylko kto poznałby czeluści mojej duszy

 i wrażliwość, na nic bardziej powierzchownego nie wyrażam zgody.

Jedyne czemu się mogę oddać to najgłębsze zrozumienie, czucie i świadomość. w czym się skąpać.

from the top of my hip 

trzeba się rozpuścić by dojść do prawdy ostatecznej

moje organy pożądają, grać na cudzych 

melodie romantyczne i ballady,

romantyczne i praktyczne. a ze swoich metalowe brzmienia wydobywam

ja nie mam nic przeciwko, żeby zrobić przystanek

gdybym tobą był to bym się kochał, mógłby rzucić, (28.06.23)

a ja bym pochwyciła słowa i ducha

wszystkim listy pisałam,

roztańcowywana w nie rytmie rozjechanym, 

pod słońcem, czyli duchową siłą grawitacji,

za wszystkim potrafię tęsknić

kochanym i nieistotnym, 

prawdziwym i złudnym, 

ego - duchowym,

 przeżytym i przyśnionym.

i niewyobrażalnym.