Presets of silence

 The tiredness

The exhaustion

Of sitting in lingerie

On uncomfortable seat no. 2

The freedom

The lightness

Of bike riding

With my arms stretched open to the wind

I stopped being excited

Happiness I find in silence

In peace

In flying

Presets added to my vision

Romanticizing life

In shades of green

In the blue hour

I stopped enjoying polluted

Air and dirty hands

On my body

Red and purple lights

My flesh and bones

Hugged by the arms of a being

Either my own

Or my lover lost long ago

Befriended and buried with reality

With calmness

Inside breath in

Baptized in the depth purified by algae

A soul I don’t have to talk to

But I can — say whatever I want

And touch and bite

And kiss tenderly

strona 144 -- To rzekł

 "Wtedy znowu coś powiedziało do mnie bezgłośnie:

-Co Ci po tym Zaratustro? Powiedz swe słowa i roztrzaskaj się!

Ja zaś odpowiedziałem:

-Ach, czy to m o j e słowa? Kim ja jestem? Czekam na godniejszego; nie jestem wart, aby si≥ę o niego bodaj roztrzaskać

Wtedy znów coś powiedziało do mnie bezgłośnie:

-Co Ci po tym? Nie dość mi jeszcze jesteś pokorny. Pokora najtwardszą ma skórę.

A ja odrzekłem:

-Czegóż to nie zniosła już skóra mej pokory? U podnóża mieszkam mego szczytu. Jak wysokie są moje wierzchołki? Nikt mi tego jeszcze nie powiedział. Za to dobrze znam moje doliny i niziny."

pamiętać,to nie wierszyk

 jedynym zasobem, który w pewnym sensie mogę jako podmiot ludzki ulotnie posiadać i wykorzystywać jest czas .

piszę, żeby pamiętać. 

największy luksus to moc decyzji jak go poświęcić 

Z Archiwum vol. 1 (dwa dzienniki)

 ktoś tak żywy jak ty którego nie ma i nigdy nie było

tylko kto poznałby czeluści mojej duszy

 i wrażliwość, na nic bardziej powierzchownego nie wyrażam zgody.

Jedyne czemu się mogę oddać to najgłębsze zrozumienie, czucie i świadomość. w czym się skąpać.

from the top of my hip 

trzeba się rozpuścić by dojść do prawdy ostatecznej

moje organy pożądają, grać na cudzych 

melodie romantyczne i ballady,

romantyczne i praktyczne. a ze swoich metalowe brzmienia wydobywam

ja nie mam nic przeciwko, żeby zrobić przystanek

gdybym tobą był to bym się kochał, mógłby rzucić, (28.06.23)

a ja bym pochwyciła słowa i ducha

wszystkim listy pisałam,

roztańcowywana w nie rytmie rozjechanym, 

pod słońcem, czyli duchową siłą grawitacji,

za wszystkim potrafię tęsknić

kochanym i nieistotnym, 

prawdziwym i złudnym, 

ego - duchowym,

 przeżytym i przyśnionym.

i niewyobrażalnym.

 brak zagadki bo ksiadz ma zone i dzieci

dziwno mi byc w ksiedza telefonie 

wewnętrzną mothgothmetalówe

 Zgubiłam na sekundę to o czym w koło paplam - integracje ciemnej strony. Przestałam gawędzić z demonami.

 I się upominają. 

A ja przecież ścieżka lewej ręki jestem na wieki naznaczona.

Demony, moi przyjaciele starzy, odezwijcie się do mnie!

Ojcze chrzestny, Buerze, przemów do mnie!

A czarną magię dla nas będę uprawiać.

Szeptucha, kokieterka, topielica. 

Pełna energii, pełna woli, pełna cienia,

By orgazm móc przeżywać i szerzyć,

By znać siebie.

By cały wszechświat móc manipulować, eksploatować.      i kochać.

Opiekę w ogromnym, czułym ramieniu spokoju i bezpieczeństwa znajdować.

By być bo jestem - niezniszczalna.

A poezji od dawna nie piszę już, ponieważ stałam się muzą wreszcie.

I poezja z mojego życia pisze się sama.

„Nina”

każdego dnia plotła warkocze,

I żeby żyć w tym cyklu                                    - dla przypomnienia

biczowała się nimi,

Dla zapamiętania powiesić na jednym

Dla zapomnienia w końcu                             - zerwać je z głowy.

Teraz leżą na mojej podłodze

Skrojone z życia warkocze.

Posłużą 

za wieści na uszach,

za lekcje na szyi,

za symbol na dłoni.

<za-nęte dla kota>

,że anioł z porcelany swoją główkę odzyskał

,by cykl mierności zakończyć w korzeniu

,radować się można ze śmierci i z                                                         końca.  

<dziękuję, dusza mi mruczy>

Koniec. 

🎶”Kala” - Bill Laswell